News Continuous Bureau | Mumbai
Lata Mangeshkar: 28 સપ્ટેમ્બર 1929 ના રોજ મધ્ય પ્રદેશના ઇન્દોરમાં જન્મેલી સ્વર કોકિલા લતા મંગેશકર, ગાયન ક્ષેત્રે તેમના અતુલ્ય યોગદાન બદલ ભારત રત્ન, પદ્મ વિભૂષણ, પદ્મ ભૂષણ અને દાદાસાહેબ ફાળકે પુરસ્કાર સહિતના ઘણા સન્માનોથી નવાજવામાં આવ્યા છે. લતા મંગેશકરે 36 ભાષાઓમાં 50 હજારથી વધુ ગીતોને પોતાનો અવાજ આપ્યો છે. લતાજી પાંચ ભાઈ-બહેનોમાં સૌથી મોટા હતા, તેઓ દરેકને પ્રેમ કરતા હતા. તેમના પ્રેમનો અંદાજ એ વાત પરથી લગાવી શકાય છે કે તેમણે પોતાના ભાઈ-બહેનોને ભણાવવા માટે પોતે અભ્યાસ કર્યો ન હતો. લતાજીએ તેમના પિતા સાથે મરાઠી સંગીત નાટકમાં કામ કર્યું હતું. માત્ર 14 વર્ષની ઉંમરે તેણે મોટા કાર્યક્રમો અને નાટકોમાં અભિનય કરવાનું શરૂ કર્યું. લતાજીના અવાજના દરેક લોકો દિવાના છે. આજે પણ તેમના અવાજનો જાદુ લોકોના મનમાં બોલે છે.
અધૂરી રહી ગઈ લતા મંગેશકર ની પ્રેમ કહાની
કહેવાય છે કે લતાજી એક પુરુષના પ્રેમમાં હતા. પરંતુ તેમની લવ સ્ટોરી અધૂરી રહી. કદાચ તેથી જ તેમણે ક્યારેય લગ્ન કર્યા નથી. મીડિયા રિપોર્ટ્સ અનુસાર, લતા મંગેશકર ડુંગરપુર શાહી પરિવાર ના મહારાજા રાજ સિંહને ખૂબ પ્રેમ કરતી હતી. તે મહારાજા લતાના ભાઈ હ્રદયનાથ મંગેશકરના મિત્ર પણ હતા. એવું કહેવાય છે કે રાજે તેના માતા-પિતાને વચન આપ્યું હતું કે તે સામાન્ય પરિવારની કોઈ છોકરીને તેમની વહુ નહીં બનાવે. આ કારણથી તેમણે લતાજી સાથે લગ્ન કર્યા ન હતા.લતાજીએ આ વિશે ક્યારેય વાત કરી નથી. તેણે લગ્ન ન કરવાનું કારણ કૌટુંબિક જવાબદારીઓ ગણાવી હતી. બીજી તરફ રાજના પણ ક્યારેક લગ્ન ના થયા. રાજે લતાજીના પ્રેમનું નામ ‘મીઠ્ઠુ’ રાખ્યું હતું. તે હંમેશા પોતાની સાથે ટેપ રેકોર્ડર રાખતો હતો. જેમાં લતાજીના કેટલાક ગીતો હતા. રાજ લતાજી કરતા છ વર્ષ મોટા હતા.
આ સમાચાર પણ વાંચો : TMKOC: શું તારક મહેતા છોડ્યા પછી પણ જેઠાલાલ એટલે કે દિલીપ જોશી ના ‘પરમમિત્ર’ છે મહેતા સાહેબ, શૈલેષ લોઢા એ કર્યો ખુલાસો
લતાજી ને ખાવામાં આપ્યું હતું ધીમું ઝેર
લતા મંગેશકરના ઈન્ટરવ્યુ બાદ એક લેખિકા એ પોતાના પુસ્તકમાં જણાવ્યું હતું કે સ્વર કોકિલા ને સ્લો પોઈઝન આપવામાં આવ્યું હતું. પુસ્તકમાં લખવામાં આવ્યું છે કે એક ગીતના રેકોર્ડિંગ દરમિયાન લતાએ કહ્યું હતું કે, ‘1962માં હું એક મહિના માટે બીમાર પડી હતી. મારા પેટનો એક્સ-રે લેવામાં આવ્યો અને મને કહેવામાં આવ્યું કે મને સ્લો પોઈઝન આપવામાં આવ્યું છે. અમારા ઘરમાં એક જ નોકર હતો જે ભોજન બનાવતો હતો. તે દિવસે નોકર કોઈને જાણ કર્યા વિના જતો રહ્યો અને પૈસા પણ લીધા નહીં. પછી અમને ખબર પડી કે કોઈએ તેને અમારા ઘરે રખાવ્યો હતો. અમને ખબર નથી કે તે કોણ હતો… હું ત્રણ મહિનાથી પથારીવશ હતી. પછી મજરૂહ સાહબે મને મદદ કરી. તે રોજ સાંજે ઘરે આવતા અને ત્રણ મહિના સુધી આવું ચાલતું. હું જે ખાઉં છું, તે પણ તે જ ખાતા હતા.’
