News Continuous Bureau | Mumbai
Japan Weird Tradition: જ્યાં તમે જન્મ્યા છો ત્યાં તમારું મૃત્યુ નિશ્ચિત છે. આ દુનિયામાં મૃત્યુ અનિવાર્ય છે. જ્યારે આપણને ખ્યાલ આવે છે કે એક દિવસ આપણે મરવાનું છે, ત્યારે આપણે મૃત્યુના ડરથી મૂંઝાઈ જઈએ છીએ. આ દરમિયાન જાપાનમાં એક સનસનીખેજ મામલો સામે આવ્યો છે. પરંતુ જાપાનમાં એક વર્ગ મૃત્યુથી ડરતો નથી, પરંતુ પોતાના મૃત્યુની તૈયારી કરી રહ્યો છે. થોડી મિનિટો, થોડા કલાકો કે એક-બે દિવસ પહેલાં નહીં, પરંતુ લગભગ સાત વર્ષ અગાઉથી જ આ લોકો મૃત્યુની તૈયારી શરૂ કરી દે છે.
જાપાન (Japan) માં આ પરંપરા ત્રણ તબક્કા (Three Stage) માં પૂર્ણ થાય છે. કેટલાક લોકો આ પ્રક્રિયાના પહેલા કે બીજા તબક્કામાં મૃત્યુ પામે છે, જ્યારે અન્ય ત્રણેય તબક્કા પૂર્ણ કર્યા પછી મૃત્યુ પામે છે. આ ધાર્મિક વિધિ કરવા માટે કોઈ બળ કે દબાણ નથી. તેનાથી વિપરીત, મૃત્યુ પામનાર વ્યક્તિ આ તબક્કાઓમાંથી પસાર થવાની પોતાની ઇચ્છા વ્યક્ત કરે છે.
સાત વર્ષ અગાઉથી જ આ લોકો મૃત્યુની તૈયારી શરૂ કરી દે છે.
વાસ્તવમાં, આ અદ્ભુત પરંપરા જાપાનથી ઉદ્ભવી છે, જ્યાં બૌદ્ધ સાધુઓને સોકુશીનબુત્સુ (Sokushinbutsu) કહેવામાં આવે છે. આ સાધુઓના મમ્મી(Mummy) બનાવવાની પરંપરા છે, જે ત્રણ અલગ-અલગ તબક્કામાં કરવામાં આવે છે અને સાધુઓના મૃત્યુ બાદ તેમના મૃતદેહને તેમના પર સોનેરી જળ ચઢાવીને સાચવવામાં આવે છે. આ પરંપરાના ત્રણેય તબક્કા પૂર્ણ કરવામાં લગભગ સાત વર્ષનો સમય લાગે છે.
આ સમાચાર પણ વાંચો: આ મહિનાની સૌથી મોટી ઓફર, 75,000 રૂપિયાનો 5G સેમસંગ ફોન માત્ર 5,199 રૂપિયામાં ખરીદો
આ પરંપરાને બૌદ્ધ સાધુઓ માટે તેમની આધ્યાત્મિક શક્તિ દર્શાવવાનો એક માર્ગ પણ માનવામાં આવે છે. આમાં તે પોતાની જાતને મમી તરીકે સંભાળે છે. આ અનોખી પરંપરાને અનુસરીને આ બૌદ્ધ સાધુઓ લગભગ સાત વર્ષ સુધી કડક નિત્યક્રમનું પાલન કરે છે. તેમના પ્રથમ તબક્કામાં, બૌદ્ધ સાધુઓ એક હજાર દિવસ સુધી ખોરાકનો ત્યાગ કરે છે અને માત્ર સૂકા ફળો પર નિર્વાહ કરે છે.
સફળતાપૂર્વક તેને પસાર કર્યા પછી, તેઓ બીજા તબક્કામાં પ્રવેશ કરે છે. બીજા તબક્કામાં, તેઓ આગામી 1000 દિવસ સુધી ઝેરી ચા પીવે છે. આ તબક્કો ખૂબ જ મુશ્કેલ છે, મોટાભાગના લોકો આ તબક્કામાં મૃત્યુ પામે છે. પરંતુ કેટલાક લોકો આ ડરામણા તબક્કામાંથી પણ પસાર થાય છે.
આ પછી તેઓ ત્રીજા તબક્કામાં પ્રવેશ કરે છે. આ તબક્કો સૌથી મુશ્કેલ અને ખતરનાક માનવામાં આવે છે, બૌદ્ધ સાધુઓ પોતાને સંપૂર્ણપણે બંધ કબરમાં કેદ કરે છે. તેમાં શ્વાસ લેવા માટે એક જ નળી બહાર આવે છે. જેથી હવા અંદર અને બહાર વહી શકે. આ સમય દરમિયાન, સાધુઓ દરરોજ સમાધિમાં ઘંટ વગાડે છે.
જ્યાં સુધી આ ઘંટ વગાડવાનું ચાલુ રહે છે ત્યાં સુધી લોકો માને છે કે સંન્યાસી જીવિત છે અને જે દિવસે ઘંટ વાગતી નથી તે દિવસે તેનું મૃત્યુ થયું હોવાનું માનવામાં આવે છે. થોડા દિવસો પછી કબર ખોલવામાં આવે છે અને સાધુના શરીરને મમ્મી (Mummy) માં ફેરવીને સાચવવામાં આવે છે.
